Κύρια είδη ερπετών.

Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά σε σχέση με τα υπάρχοντα είδη, που μας ενδιαφέρουν λόγω της εμπλοκής τους στις επιδιώξεις μας, σε επίπεδο πέμπτης υπαρξιακής διάστασης.

Έχουμε ήδη αναφέρει ότι το ανώτατο είδος είναι το ανθρώπινο, δηλαδή οι οντότητές μας και, κατά συνέπεια, εμείς σαν ακτύνες τους, σε επίπεδο ενσαρκώσεων. 

Εννοώ ότι η ποιότητα των οντοτήτων, πνευματικά και τεχνολογικά, στο πρώτο υπαρξιακό επίπεδο ολοκληρωμένων οντοτήτων,  την 5^η διάσταση, έχει ως συνέπεια να δημιουργούν και ποιοτικότερες, ακτύνες, όταν ενσαρκώνουν αυτές, στα πεδία ενσαρκώσεως.

Στα χρονικά βάθη του παρελθόντος της Δημιουργίας, χάνεται η έχθρα μεταξύ κάποιων ειδών. 

Αυτή η έχθρα έχει να κάνει, κυρίως, με την διεκδίκηση υλικών, ενεργειών και στοιχείων τα οποία έχουν ζωτική σημασία για την τεχνολογική και βιοτική εξέλιξη του κάθε είδους. Δηλαδή, χρειάζονται, για τους δικούς τους λόγους κάποια χημικά στοιχεία ή κάποια αέρια ή κάποιους πλανήτες για τον ορυκτό πλούτο τους κλπ. με αποτέλεσμα να διεκδικούν, το ζητούμενο, εναντίον όποιου το χρειάζεται επίσης.

Αυτό έχει γίνει αφορμή για διαρκή πόλεμο μεταξύ των ειδών που αναφέρω και έχει να κάνει με την ροή της Δημιουργίας του κάθε είδους η οποία δεν συμπίπτει με αυτήν των άλλων ειδών.

Τα κύρια είδη που μας αφορούν άμεσα και είμαστε σε πόλεμο, επιγραμματικά, είναι τρία:

Οι δρακονειανοί:

Οντότητες οι οποίες προέρχονται από τον αστερισμό του δράκοντα και όχι μόνο. Υπάρχουν διάφορες φυλές αυτών, οι οποίες έχουν κάποιες εμφανισιακές διαφορές μεταξύ τους. Οι περισσότερες αποτελούνται από οντότητες που έχουν την δυνατότητα να περπατούν όρθιες καθώς και να σέρνονται στο έδαφος. Το κυρίως σώμα τους, όταν στέκονται όρθιοι, είναι από 3.20 έως 3.60 μέτρα με ουρά αναλόγου μήκους. Το εξωτερικό τους χρώμα ποικίλει από σκούρο πράσινο έως καφέ με πράσινες ακανόνιστες περιοχές, αναλόγως με τους τόπους καταγωγής τους και τις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Κύριο δομικό συστατικό τους είναι ένα στοιχείο που η πιο κοντινή του, γήινη, περιγραφή θα ήταν το τιτάνιο και αυτός είναι ο λόγος που το «δέρμα» τους, πλην της κοιλιάς, είναι πάρα πολύ σκληρό. 

Στην ράχη όλες οι φυλές έχουν μια οστέινη, τεθλασμένη, προεξοχή, σκούρου χρώματος, από την περιοχή της αρχής της ράχης έως και την ουρά.

Είναι, μυϊκά, πολύ δυνατές οντότητες και πνευματικά ανώτερες από τα υπόλοιπα είδη ερπετών. Η μορφές τους είναι κάτι σαν παραλλαγές του ιγκουάνα, μερικές φορές με μακρύ ρύγχος. Δεν αναπνέουν οξυγόνο.

Οι σαυροειδείς:

Οντότητες που προέρχονται κυρίως, από τον αστερισμό της σαύρας. Και αυτές ανήκουν σε διάφορες φυλές οι οποίες απαρτίζουν το είδος τους.

Είναι δεύτερο, τη τάξη, είδος, μετά τους δράκους και δυναμικά και πνευματικά. Το βασικό συστατικό των σωμάτων τους είναι κάτι σαν το πυρίτιο και τα χρώματά τους κυμαίνονται, ανά φυλή, από ανοιχτό πράσινο έως ανοιχτό καφέ με έντονες κόκκινες κηλίδες, χωρίς οστεώσεις αλλά με αρκετά σκληρό δέρμα. Η διαμόρφωσή τους εξαρτάται και σ αυτές τις οντότητες, από τον τόπο καταγωγής τους.  Κινούνται και στα τέσσερα αλλά και όρθιες, ανάλογα με την διάθεση που έχουν κάθε περίοδο.

Το ύψος τους είναι από 2.70 έως 3.20μ. με ίση ουρά η οποία είναι και το κύριο όπλο τους.

Οι οφίτες:

Όπως προδίδει ο χαρακτηρισμός τους, προέρχονται από τον αστερισμό του όφεως αλλά και από αλλού. Πνευματικά και μυϊκά είναι οι πλέον αδύναμες οντότητες από τις δύο παραπάνω κατηγορίες.

Ομοιάζουν με τις σαύρες στα χρώματα τα οποία, κυρίως, είναι ανάγλυφες φολίδες σκουρόχρωμες σε ανοικτότερο δέρμα γκριζοπράσινου χρώματος με σποραδικές σκούρες καφέ και βυσσινί ραβδώσεις.

Το ύψος τους κυμαίνεται από 3 έως 3.50 μέτρα, σε όρθια στάση. Προτιμούν να κινούνται με τα τέσσερα, αλλά στη μάχη ορθώνονται. Ζουν με την ίδια ευκολία και άνεση σε οποιεσδήποτε συνθήκες μόλυνσης της οποιασδήποτε ατμόσφαιρας, λόγω της δυνατότητας προσαρμογής τους.

Λόγω του ότι είναι λιγότερο έξυπνοι και δυνατοί από τα άλλα δύο είδη ερπετών και γι’ αυτόν τον λόγο είναι περισσότερο εκτελεστές εντολών και λιγότερο σχεδιαστές στρατηγικών ή πολεμικών επιχειρήσεων.

Είναι πολυπληθέστεροι όλων και, κατ’ αναλογίαν, αυτό συμβαίνει και στον πλανήτη μας. Επίσης είναι οι λιγότερο επικίνδυνοι και δειλιάζουν πιο εύκολα σε μάχες.

Αυτά είναι τα κύρια εχθρικά, προς εμάς, είδη τα οποία οι κρόνιοι ανέπτυξαν πνευματικά και τεχνολογικά, ως ένα σημείο, για να μπορούν να σταθούν, όσον το δυνατόν, καλλίτερα απέναντι στην καθολική ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους.

Ενίοτε πολεμούν και μεταξύ τους επειδή υπάρχουν πολλές διαφορετικές φυλές, οι οποίες αποτελούν το σύνολο του κάθε είδους.

Όλα τα είδη έχουν σαν όπλα τα νύχια, τα δόντια και την ουρά. Όλα τρώνε σάρκα και οι ακτύνες τους καταναλώνουν, σε όποιον πλανήτη ζουν και ανθρώπινη σάρκα.

Πολλές φορές κανιβαλίζονται, κυρίως οι σαύρες…

ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ Ή ΑΚΤΥΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ.

Από την στιγμή που ερχόμαστε σ’ αυτό το πεδίο ενσάρκωσης αρχίζει, σταδιακά, η «πληροφόρησή» μας σε σχέση μ’ αυτό. Μας βάζουν σε πρόγραμμα δοτών γνώσεων, αρχής γενομένης απ’ τους γονείς μας.

Ό,τι έχουν υποστεί αυτοί προσπαθούν να το περάσουν στην νέα ακτύνα που έφεραν στο πεδίο, θεωρώντας ότι αυτό είναι το σωστό διότι έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας.

Μαθαίνουμε να διεκδικούμε διάφορα που ενώ είναι δικαίωμά μας και βασικά στοιχεία της ζωής μας, μας τα στερούν για να τα διεκδικήσει ο καθένας για τον εαυτό του.

Μαθαίνουμε να αδιαφορούμε για τα προβλήματα του διπλανού μας και αναγάγουμε το δικό μας σε μείζον. Αδιαφορούμε αν ο άλλος υποφέρει διότι εμείς νοιώθουμε μια χαρά. Άντε να του πούμε «μια καλή κουβέντα» και να τον χτυπήσουμε στην πλάτη, πριν ξεχάσουμε εντελώς γιατί το κάναμε…

Η κοινωνία των οντοτήτων στην Πέμπτη διάσταση λειτουργεί, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, σαν μονάδα, όλοι μαζί, προσηλωμένοι στον κυρίαρχο στόχο που είναι η αδιάκοπη Δημιουργία. Οι αξίες που οι οποίες διέπουν τις ολοκληρωμένες οντότητες και οι τρόποι επίτευξής τους είναι εγγενείς και δεν επηρεάζονται από τίποτε.

Αυτές τις αξίες τις εμφύτευσαν και στις ακτύνες τους (σ’ εμάς), στο μέτρο και στο ποσοστό που άρμοζε σ’ αυτές, με βάση τον προγραμματισμό, τους στόχους και την πορεία του βίου τους.

Προίκισαν τις ακτύνες με την ελεύθερη βούληση προκειμένου να αντιμετωπίζουν τις αντιξοότητες, αυτού του βίου, με διάφορους τρόπους δικής τους επιλογής, έτσι ώστε να εξελίσσονται αμφότεροι, οντότητες και ακτύνες (ψυχή).

Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ, διότι μ’ αυτήν λειτουργούμε, κρίνουμε και πράττουμε. Τον προγραμματισμό μας, από τους ανώτερους εαυτούς μας, δεν τον γνωρίζουμε διότι κάτι τέτοιο θα αναιρούσε την ελευθερία της βούλησής μας. 

Αυτήν την πραγματικότητα την γνώριζαν και οι εχθροί μας,  οι προδότες, διότι με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν κι αυτοί, επειδή, δυστυχώς είναι ομοειδείς μας.

Σαφώς και δεν σεβάστηκαν το ανεπηρέαστο της ελεύθερης βούλησης επειδή γνώριζαν ότι, μόνο, μέσω αυτής μπορούσαν να δώσουν την κατεύθυνση που επιθυμούσαν στις φωτεινές ακτύνες. Τον προγραμματισμό μας απ’ τις οντότητές μας δεν μπορούσαν να τον επηρεάσουν.

ΜΙΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ:

Θα έπρεπε λοιπόν, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους, σε σχέση μ’ εμάς, να δημιουργήσουν συνθήκες τέτοιες, με διάφορους τρόπους, που, γενικά και ειδικά, να τις εκμεταλλευτούν για χειραγώγηση μας.

Έτσι ξεκίνησαν με την διαμόρφωση της καθημερινότητας ώστε να μας οδηγεί, σιγά σιγά, στην υπερεκτίμηση του «εγώ» μας, στην έλλειψη ενδιαφέροντος για τις υπόλοιπες ακτύνες, μας δημιουργούσαν προβλήματα και ταυτόχρονα μας έδειχναν και την λύση που εξυπηρετούσε αυτούς. Λύση που προερχόταν από τους ίδιους και που χρησιμοποιώντας την, «νομιμοποιούνταν» στην συνείδησή μας και αύξανε την εμπιστοσύνη μας προς αυτούς αφού θεωρούσαμε ότι φρόντιζαν τις δυσκολίες μας.

Λύση που δεν ήταν για το σύνολο αλλά για τον καθένα μας ξεχωριστά.

Έτσι Η ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟΣ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ και πιστέψαμε ότι, μόνο, ατομικά θα μπορούσε κάποιος να λύσει το πρόβλημά του, αδιαφορώντας όχι μόνο για το πρόβλημα του διπλανού του αλλά ακόμη και αν το μεγάλωνε…

Παράλληλα καταπολέμησαν τον εγγενή πνευματισμό των ακτύνων, με νόμους, με επιταγές, με χημικά μέσα, με επεμβάσεις στην εγκεφαλική μας λειτουργία, με αποτέλεσμα οι σκέψεις μας να έχουν το εύρος και την οροφή που αυτοί επέλεξαν.

ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΑΝ ΔΗΛΑΔΗ, ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.

Επίσης για όποιους από εμάς θα διατηρούσαν, παρ’ όλα αυτά,  κάποιες αναζητήσεις, αφουγκραζόμενοι το  εσωτερικό τους, είχαν έτοιμη την αντιμετώπιση, αυτού του «φαινομένου», σε κοινωνικό επίπεδο με νόμους που τους χαρακτήριζαν παράνομους και άξιους τιμωρίας ή τρελλούς…

Μας είπαν ότι είμαστε εξελιγμένες μαϊμούδες ή χημικές ενώσεις αμινοξέων, πάντοτε με επιστημονική στήριξη και απόδειξη αυτών…!!! Και πολλά άλλα…

Σε πνευματικό επίπεδο, που ήταν και πιο δύσκολο, είχαν έτοιμη την λύση των διάφορων θρησκειών, που μας ήθελαν με την μύτη κολλημένη στο έδαφος, εκλιπαρώντας μόνιμα για έλεος, από κάποιον ο οποίος όριζε την μοίρα μας, κατηύθυνε την ζωή μας, μας αγαπούσε αλλά ήταν φοβερός τιμωρός για όποιον δεν τον «άκουγε», μας έπλασε αλλά όποτε έκανε κέφι μας κατέστρεφε, ήταν καλός μαζί μας και μας βοηθούσε καθημερινά αλλά μόνο αν κάναμε τα χατίρια του και όταν δεν γινόταν αυτό, είχε έτοιμο τον υπεύθυνο, τον σατανά, που ήταν για τις βρωμοδουλειές. 

Μας επέβαλαν να τον δοξάζουμε, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά για εμάς, διότι αν δεν το κάναμε και δεν είμαστε όπως μας ήθελε, όσο ζούσαμε, μας περίμενε ένα μέρος που στην αιωνιότητα θα υποφέραμε, θα πονούσαμε και θα βασανιζόμαστε, άσχετα αν μας αγαπούσε όταν μας έφτιαξε…

Γι’ αυτό, όσο ζούσαμε θα έπρεπε να είμαστε φρόνιμοι ώστε να μην πονοκεφαλιάζουν με τις «αταξίες» μας…

Παρ’ όλα αυτά, απ’ την άλλη, μας έφθασαν σε σημείο να θεωρούμε τον εαυτό μας κέντρο των πάντων και πεμπτουσία της Δημιουργίας, κορωνίδα της έκφρασης του θεού, το μεγαλύτερο και μοναδικό επίτευγμά του.

Αδυνατούσαμε να σκεφτούμε αν είναι δυνατόν όλα αυτά τα σημαδάκια που βλέπουμε στον ουρανό και που οι ίδιοι μας λένε ότι είναι πολλές χιλιάδες εκατομμύρια, να είναι άδεια, κενά, διότι μόνο εμείς υπάρχουμε, σε ολόκληρο το σύμπαν.

Και βιώναμε σ’ έναν πλανήτη φυλακή .

ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ.

Τώρα λοιπόν, σήμερα, είμαστε αναγκασμένοι να ξεπεράσουμε όλα αυτά τα βιώματα, είμαστε αναγκασμένοι να βρούμε χώρο για τις αναμνήσεις από το μέλλον, είμαστε αναγκασμένοι να αρχίσουμε να ταυτιζόμαστε με την πραγματική μας φύση, να ακούμε την ψυχή μας και να αξιοποιούμε την όποια γνώση λαμβάνουμε, εξωτερικά, εκμεταλλευόμενοι την αναπτυγμένη διαίσθηση που, λίγο ως πολύ, έχουμε όλοι.

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει και δεν περιμένουμε απλά, να έρθει κάποιος να μας σώσει. Συμμετέχουμε σ’ αυτόν. Είμαστε σημαντικό κομμάτι του και πάρα πολλά εξαρτώνται από εμάς…

Είμαστε εμείς και είμαστε εδώ γι’ αυτόν τον λόγο. Δεν υπάρχουν πλέον τουφέκια και πύραυλοι, τουλάχιστον όχι σ’ αυτόν τον πόλεμο . Είναι πόλεμος σκέψης, διανόησης και επιβολής θέλησης διότι έτσι μόνο ελευθερώνονται οι εγκεφαλικά δέσμιοι.

Απελευθερώνουμε το μυαλό μας, παραδεχόμαστε ότι η καθημερινότητα που βιώνουμε δεν συνάδει με την θεωρία που ακούμε γι’ αυτήν. Δεν κρυβόμαστε από τον εαυτό μας.

Η μεγαλύτερες ήττες για ερπετά και προδότες είναι η ομοψυχία μας, η αλληλεγγύη μεταξύ μας και η αγάπη για το είδος μας,  ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ. 

Με όπλα την γνώση, την αναλυτική σκέψη και την εμπιστοσύνη στους ουράνιους καθοδηγητές μας, έχουμε εμπλακεί καθοριστικά στο σχέδιό τους για την επαναφορά μας στον δρόμο της Δημιουργίας, που είναι και ο λόγος της ύπαρξής μας.

Οι οντότητες της πέμπτης διάστασης που μας έχουν στείλει στο πεδίο ενσάρκωσης βρίσκονται ήδη σε ολοκληρωτικό,  εξοντωτικό πόλεμο εξαφάνισης, με ερπετά  και προδότες σε ολόκληρο τον Γαλαξία μας και πρέπει να είμαστε έτοιμοι όταν το πεδίο μας θα γίνει θέατρο επιχειρήσεων αυτού του πολέμου ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ.

Τα μηνύματα που έρχονται άνωθεν λένε: ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ… 

Ας καταλάβουμε ότι πρέπει να πάψουμε να παίζουμε το παιγνίδι των δεσμοφυλάκων μας, για εφήμερο πλουτισμό και για να ξεχωρίσουμε από τους άλλους...

Ας  ενστερνιστούμε αυτά τα μηνύματα χωρίς εγωισμούς, χωρίς ιδιοτέλεια, χωρίς κρυφές επιδιώξεις στο πίσω μέρος του μυαλού μας, παρά μόνο προσηλωμένοι σ’ αυτό που όλοι ισχυριζόμαστε ότι επιδιώκουμε. 

ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΙΑΒΙΟΥΜΕ…

Οι εχθροί της ανθρωπότητας, φαίνεται πλέον ότι γνωρίζουν πως χάνουν αυτά που κατείχαν επί χιλιετίες, 

ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ;;

ΑΣ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ

Κατά περίεργο τρόπο και αντίθετα με αυτό που περίμενα, από φωτεινές ακτύνες, οι οποίες αναζητούν την αλήθεια, προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα όποια γεγονότα και ενδείξεις, αγωνίζονται για την διάδοση της γνώσης, βλέπω στο διαδίκτυο αρνητικές αντιδράσεις οι οποίες στηρίζονται σε εικασίες, φανταστικές προεκτάσεις και ερμηνεία ενεργειών που… δεν συμβαίνουν, αλλά κάποιοι γνωρίζουν (!!!)  ότι θα… συμβούν!!!

Κάποιες απ’ αυτές τις ακτύνες με γνωρίζουν προσωπικά και σ’ αυτές αρκετά απ’ όσα διαβάζουν, στο παρόν ιστολόγιο, είναι ήδη γνωστά.

Κάτι άλλαξε;;;

Θεωρούσα και θεωρώ ότι όλοι όσοι βρίσκονται στον δρόμο της αναζήτησης, θα πρέπει να χαίρονται όταν προστίθεται, στον αγώνα που κάνουν, ακόμη μια φωνή η οποία ενισχύει τις ενδείξεις με συγκεκριμένη πληροφόρηση. Βρισκόμαστε, ακόμη, στο στάδιο των ενδείξεων και της σωστής ερμηνείας τους, επομένως όσες περισσότερες είναι αυτές οι ενδείξεις, τόσο μεγαλώνει το πεδίο αναζήτησης, για όλους…

Ανοίγω μια παρένθεση για να αναφερθώ στο γεγονός ότι υπάρχουν κι αυτές οι ακτύνες που, συνειδητά ή ασυνείδητα, κάτι άλλο έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ή υπάρχουν επιδιώξεις προς ίδιον συμφέρον ή ακόμη και να ανήκουν στους αντιπάλους μας είτε το γνωρίζουν (σπάνιο) είτε όχι (το πλέον συνηθισμένο).

Επίσης δεν έχουμε οπαδούς για να φοβόμαστε διαρροές, δεν δογματίζουμε για να χάνουμε πιστούς, δεν διεκδικούμε το αλάθητο για να απαξιώνουμε οτιδήποτε άλλο. Αντίθετα προσφέρουμε, ανιδιοτελώς, όποιες πληροφορίες έχουμε και χαιρόμαστε όταν αυτές ενισχύονται, από οποιονδήποτε. Κρίνουμε, δεν κατακρίνουμε ούτε καταδικάζουμε.

Κλείνει η παρένθεση.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν, πού βρίσκουμε κάτι μεμπτό ή κάτι ανακόλουθο στον καθένα από αυτούς που προσφέρουν πληροφόρηση και ας αποφασίσουμε, στα πλαίσια της ελεύθερης βούλησής μας, ποιοι κάνουν τι… και γιατί… αν φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται την μέγιστη ευθύνη που έχουν ή όχι…

 Έχουμε, όλοι, αυτήν την δυνατότητα αρκεί να σκεφθούμε αντικειμενικά και με προσήλωση σ’ αυτό που, υποτίθεται ότι, πρεσβεύουμε.

Οι φωτεινές ακτύνες δεν βρίζουν, δεν συκοφαντούν, δεν απειλούν, δεν ομιλούν με γρίφους και αν  κάτι τους φαντάζει περίεργο, δεν βγάζουν αυθαίρετα συμπεράσματα αλλά το ξεκαθαρίζουν άμεσα με ευθύτητα και με γενναιότητα… είναι ενωτικές και όχι διχαστικές.

Είναι σίγουροι για τις πληροφορίες που φέρνουν και δεν νοιώθουν απειλή από κανέναν, όσο κακοπροαίρετος κι αν είναι…

Τα υπόλοιπα είναι ενέργειες προδοτών και ερπετών και θα πρέπει να γνωρίζουν ότι έτσι δεν σταματά αυτό που ήδη εξελίσσεται…

Εν κατακλείδι θεωρώ ότι οι φωτεινές ακτύνες θα πρέπει να λειτουργούν ως μία γροθιά, με το μέτωπο στραμμένο στον  εχθρό και όχι να αναλώνονται σε… εμφύλιο (!!!) εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις των εχθρών της ανθρωπότητας, στον πόλεμο που, ήδη, μαίνεται!!

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ…

Πολλές ακτύνες αναρωτιούνται σχετικά με τις επικοινωνίες και τις ακτύνες που έχουν επιφορτιστεί με αυτήν την δυνατότητα.

Επειδή μπορούν να ειπωθούν λίγα περί αυτού του θέματος, ας πούμε δυο λόγια. Λίγα όχι επειδή υπάρχουν και άλλα που δεν λέγονται αλλά επειδή λίγα γίνονται ξεκάθαρα αντιληπτά και κατανοητά ακόμη και από τους επικοινωνούς.

Ας ξεκινήσουμε ότι δεν υπάρχει μέθοδος που να οδηγεί σε επικοινωνία με οντότητες από την Πέμπτη διάσταση, δεν υπάρχει τακτική που αν την ακολουθήσει κάποιος θα επιτύχει κάτι τέτοιο.

Οι οντότητες επιλέγουν, με άγνωστα για εμάς, κριτήρια και δίνουν αυτήν τη δυνατότητα σε κάποιες ακτύνες, όταν κρίνουν ότι χρειάζεται να συμβεί κάτι τέτοιο, αναλόγως της εποχής ή των καταστάσεων που βιώνουμε εδώ στο πεδίο.

Μορφές επικοινωνίας υπάρχουν πολλές, όπως να έρχονται μηνύματα υπό μορφήν σκέψης, να παίρνει το μήνυμα ο επικοινωνός με φωνή στο μυαλό του ή να «διαβάζει» κείμενο που σχηματίζεται εκεί, να πέφτει σε έκσταση και να συνομιλεί και πολλοί άλλοι, ίσως, τρόποι.

ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΠΕΜΠΤΟΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ και σ’ αυτές αφορά η συνέχεια…

Σε ακόμη πιο σύνθετες μορφές, αυτή η επικοινωνία μπορεί να φτάσει σε επίπεδο συνειδησιακής εγκατάλειψης του σαρκίου, χωρίς βέβαια παθολογικές συνέπειες, με αποτέλεσμα το υποκείμενο (επικοινωνός) να βιώνει, προσωρινά, ότι και ο ανώτερος εαυτός του. 

Αυτό το «ταξείδι» είναι, καθ’ όλα, επιλογή του ανώτερου εαυτού και όσον αφορά στην διάρκειά του και στο περιεχόμενό του αλλά και στην άδεια κοινοποίησής του.

ΠΟΤΕ, ΒΕΒΑΙΩΣ, ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΘ’ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΌΠΟ.

Όσο πλησιάζουμε στην ολοκλήρωση του εν εξελίξει σχεδίου, τόσο πρέπει οι πληροφορίες που μας έρχονται να απευθύνονται και σε περισσότερες ακτύνες, οι οποίες, στα πλαίσια της ελεύθερης βούλησής τους, τις διαχειρίζονται και τις αξιοποιούν όπως η κάθε μια νομίζει…

Γίνεται αντιληπτό ότι οι πληροφορίες που δίνονται, μ’ αυτούς τους τρόπους είναι πρωτογενείς και ασφαλείς ως προς το περιεχόμενό τους και πολύ συγκεκριμένες.

Στους πραγματικούς επικοινωνούς αποκλείεται η παρείσφρηση άλλων οντοτήτων από άλλους χώρους διότι η σύνδεση γίνεται με ιδιοσυχνότητα μεταξύ οντότητας και ακτύνας.

Το μέγεθος της αποδοχής αυτών των πληροφοριών εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Από το στάδιο αφύπνισης που  βρίσκεται, προγραμματισμένα, η κάθε ακτύνα στην οποία κοινοποιείται, στο είδος και το μέγεθος του ρόλου που έχει κληθεί να παίξει στην κατάλληλη ώρα, από τον ανώτερο εαυτό της, στον τρόπο  χειρισμού και στον προσανατολισμό της ελεύθερης βούλησής της και σε πολλά άλλα…

Τέλος τονίζω ότι στα πλαίσια της ομαδικής δουλειάς που γίνεται ή που θα πρέπει να γίνεται και της ισότητας όλων, ο επικοινωνός δεν είναι τίποτε παραπάνω από οποιανδήποτε άλλη ακτύνα, που εκτελεί τον ρόλο της…

ΠΕΜΠΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΥΠΑΡΞΗΣ Ή ΔΙΑΣΤΑΣΗ.

Προκειμένου να αρθούν κάποιες παρεξηγήσεις, σε σχέση με τα επίπεδα ύπαρξης οντοτήτων ή άλλως διαστάσεις ύπαρξης, υπάρχουν λίγα που πρέπει να πούμε, όσο πιο καλά και κατανοητά γίνεται και γι’ αυτό η ανάρτηση θα είναι ολιγόλογη…

Η διάσταση ύπαρξης δεν έχει να κάνει με μετρήσιμα μεγέθη, όπως το ύψος, το μήκος και το πλάτος.

Ο όρος παραπέμπει σε μια πραγματικότητα, ένα στάδιο στην εξέλιξη των ολοκληρωμένων οντοτήτων, όπως οι ανώτεροι εαυτοί μας.

Όπως έχουμε, ήδη, πει  το κάθε επίπεδο ύπαρξης αγνοεί σχεδόν τα πάντα που αφορούν στο επόμενο, δηλ. η πέμπτη διάσταση δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτε για την έβδομη και πάει λέγοντας…

Επομένως εδώ θα αναφερθούν τα λίγα στοιχεία της πέμπτης που μας ενδιαφέρει, με όσο το δυνατόν γήινους όρους για να γίνουν πιο εύκολα αντιληπτά και να μην υπάρχουν συγχύσεις στο μέλλον μεταξύ μετρήσιμων διαστάσεων ενός αντικειμένου, όπως εμείς τις αντιλαμβανόμαστε και διαστάσεων ύπαρξης.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΕΜΠΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΡΩΤΗ…

Για να φτάσει κάποιο ηλιακό σύστημα ή πλανήτης στο σημείο κατοίκησής του από  οντότητες ή ακτύνες, θα πρέπει να ακολουθηθούν κάποια βήματα, κάποια στάδια ολοκλήρωσής του.

Την διεκπεραίωσή του την αναλαμβάνουν οι εξωδιαστατικές οντότητες, με κάποια σειρά και κάθε μια απ’ αυτές, είναι υπεύθυνη και για ένα στάδιο. 

Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε λεπτομέρειες αυτών των λειτουργιών και διαδικασιών.

Γνωρίζουμε όμως ότι υπεύθυνος για την δημιουργία και την διασπορά της ζωής είναι η υπεροντότητα που εμείς καλούμε Δια Ζήνα.

Αυτός καθορίζει τα πάντα που έχουν σχέση με την  δημιουργία, την ύπαρξη, τον προγραμματισμό, την εξέλιξη και γενικά με ό,τι αφορά στις οντότητες, από την αρχή της ύπαρξής τους.

Επειδή λοιπόν, ο Ζεύς, είναι αυτός που καθορίζει τα πάντα σχετικά με την ύπαρξη όλων των οντοτήτων, με την ζωή δηλαδή και ο ρόλος του λαμβάνει χώρα όταν είναι έτοιμοι οι πλανήτες που θα φιλοξενήσουν τις οντότητες και επειδή την όλη διαμόρφωση την έχουν κάνει 4 υπεροντότητες πριν από αυτόν και αυτός, συμπληρώνει με το τελευταίο στάδιο την Δημιουργία, σαν πέμπτος και τελικός, το υπαρξιακό επίπεδο ή διάσταση που ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ όλες οι οντότητες ορίστηκε ως ΠΕΜΠΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ και όχι ως πρώτη.

Άρα λοιπόν, οι διαστάσεις ή επίπεδα ύπαρξης δεν έχουν καμμία σχέση με το μήκος, πλάτος, ύψος και η Πέμπτη είναι, ουσιαστικά, η πρώτη.

Εμείς, οι ακτύνες, δεν διαβιούμε σε υπαρξιακό πεδίο αλλά σε πεδίο ενσαρκώσεως ακτύνων, και δεν είμαστε τριτοδιάστατοι, διότι, απλούστατα, δεν υπάρχει τέτοια διάσταση, όπως έχουμε πει, ήδη…

Η Δημιουργία δεν σταματάει ποτέ.

Δημιουργία είναι όλα, ακόμη και το έργο που παράγει μια ακτύνα, μεμονωμένα, διότι επάνω σ’ αυτό βασίζεται το έργο της άλλης το οποίο γίνεται βάση της τρίτης και πάει λέγοντας, ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΥΠΑΡΞΗΣ.

Αυτές οι δραστηριότητες, της κάθε ακτύνας, αποτελούν το συνολικό έργο του, κάθε, πεδίου ενσάρκωσης.

Οι οντότητες της πέμπτης διάστασης, αξιοποιούν το συλλογικό αυτό έργο των πεδίων, στο οποίο έχουν ενσαρκώσει ακτύνες, με τον τρόπο που ξέρουν ότι πρέπει να κάνουν, έτσι ώστε να γίνει βάση για τις  οντότητες της επόμενης διάστασης προκειμένου να συνεχίσουν, αυτές, την δική τους πορεία στην Δημιουργία.

Μ’ αυτόν τον τρόπο λειτουργούν όλες οι διαστάσεις ύπαρξης και παράγουν, αθροιστικά, το συνολικό έργο που φτάνει στις υπερδιάστατες οντότητες.

Αυτές οι οντότητες, οι υπερδιάστατες, το αξιοποιούν και σχεδιάζουν την συνέχεια των κινήσεων ολόκληρης της ανθρωπότητας επιμερίζοντας νομοτελειακά ρόλους και καθήκοντα κάθε επιπέδου ύπαρξης και των οντοτήτων που υπάρχουν σ’ αυτό.

Αυτό είναι και το μόνο που μπορούμε να γνωρίζουμε εμείς γι’ αυτό το επίπεδο.

Κατά την διαδικασία εφαρμογής αυτών των ρόλων συμβαίνουν όλα αυτά για τα οποία ενημερωνόμαστε και που αφορούν σ’ εμάς.

Οι ανώτεροι εαυτοί μας γνωρίζουν τα πάντα που πρέπει να κάνουν, ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Κατά την εξελικτική ροή της αέναης δημιουργίας, αυτό που περιγράφω παραπάνω (το συλλογικό έργο όλων των διαστατικών πεδίων ύπαρξης που λαμβάνουν οι υπεροντότητες και το επιμερίζουν πίσω στις διαστάσεις) και με βάση αυτά  που τους αναλογούν και πρέπει να πράξουν, οι ανώτεροι εαυτοί μας, καθορίζουν και το πρόγραμμά τους, για οτιδήποτε.

Αυξομειώνουν τις ενέργειές τους, τους στόχους τους, την ποιοτική και ποσοτική ένταση κάθε πράξης τους κλπ. αναλόγως των προτεραιοτήτων, κάθε περιόδου και του μεριδίου που αντιστοιχεί σ’ αυτές.

Εκείνο που δεν αλλάζει ποτέ είναι η ενσάρκωση ακτύνων στα κατάλληλα πεδία, όσων οντοτήτων επιθυμούν την άνοδό τους σε ανώτερο επίπεδο ύπαρξης (στην επόμενη διάσταση).

Αυτό δείχνει και την σημαντικότητα αυτού του γεγονότος, αυτής της διαδικασίας, για την δημιουργία και, κατά συνέπεια, την δική μας προσφορά σ’ αυτήν.

Με απλά λόγια, οι οντότητες όλων των διαστάσεων ύπαρξης, το σύνολο των οποίων αγνοούμε, διαμορφώνουν οτιδήποτε κάνουν προσαρμόζοντάς το στις τρέχουσες ανάγκες της Δημιουργίας, οι οποίες εκπορεύονται από τις υπερδιαστατικές οντότητες και κατέρχονται αναλόγως σε όλες τις υπαρξιακές διαστάσεις.

Φυσικά αυτό συμβαίνει και στην διάσταση που μας αφορά άμεσα, την Πέμπτη.

Σήμερα, τώρα, οι ανώτεροι εαυτοί μας, έχουν επικεντρωθεί στο σχέδιο απελευθέρωσης του ηλιακού μας συστήματος και δη στην Γαία, που είναι και ο τελευταίος πλανήτης που έχει, ακόμη, ερπετά και προδότες.

 Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι παραμελούν άλλα καθήκοντα που έχουν σαν οντότητες, αλλά ότι επικεντρώνονται, ποιοτικά και ποσοτικά, σ’ αυτόν τον σκοπό, μέχρι να πάψει να υφίσταται.

Μετά την απελευθέρωση και του πλανήτη μας, η προσοχή θα στραφεί κάπου αλλού, αναλόγως με τις τότε ανάγκες της Δημιουργίας.

Σημ.   Θα μπορούσα να χρησιμοποιώ βαρύγδουπες εκφράσεις για λόγους εντυπωσιασμού, όμως προτιμώ να αποδίδω, όσο καλλίτερα μπορώ, τα νοήματα και τις πληροφορίες με τρόπο που αντιλαμβάνεται ο καθένας από εμάς, διότι μ’ ενδιαφέρει να γίνομαι εύστοχα αντιληπτός, από το σύνολο των ακτύνων που παίρνουν αυτές τις πληροφορίες.

Αυτός είναι και ο λόγος που δεν αναφέρομαι σε κενές, για εμάς, λεπτομέρειες, που μόνο να μπερδέψουν μπορούν παρά να αποσαφηνίσουν.

Κατηγορίες σκαφών. Βασικά σκάφη των οντοτήτων μας.

Μητρικά ή αστροπολιτείες:

Είναι όλα σφαιρικά και τα μεγέθη τους ποικίλουν. Ένα μικρό μητρικό, έχει 1,5 φορά το μέγεθος της Γης και τα μεγαλύτερα 4 έως 5 φορές.

Τα πληρώματα αριθμούν από 12.000.000 έως 130.000.000, περίπου, άτομα.

Εμπεριέχει  θυγατρικά μεγέθους κατάλληλου με το μέγεθος του ίδιου, καθώς και εξοπλισμό για κάθε περίπτωση.

Διαθέτουν και άλλους τύπους σκαφών, διαφόρων χρήσεων.

Διαθέτουν όλα τα στοιχεία ενός πλανήτη. 

Φύση (χλωρίδα, πανίδα), οικισμούς καθώς και τεχνολογική υποδομή για κάθε δραστηριότητα του πληρώματος.

Θυγατρικά:

Βρίσκονται εντός του μητρικού και είναι σμίκρυνσή του. Όμοια αλλά μικρότερα.

Από αυτήν την κατηγορία και κάτω τα σκάφη, έχουν την δυνατότητα συρρίκνωσης, όταν βρίσκονται σε αδράνεια, εντός του μητρικού.

Είναι σφαιρικά και τα μεγέθη τους ποικίλουν. 

Τα μικρότερα έχουν το μέγεθος της σελήνης και τα μεγαλύτερα είναι δύο έως τρείς φορές μεγαλύτερα.

Διαθέτουν τα πάντα που διαθέτει ένα μητρικό σε ανάλογο βαθμό και αριθμούν από  2.000.000  έως 11.000.000 περίπου, πλήρωμα.  

Εμπεριέχουν υποθυγατρικά.

Υποθυγατρικά:

Βρίσκονται μέσα στα θυγατρικά, δεν είναι μόνο σφαιρικά αλλά διαφόρων σχημάτων, ανάλογων προς την χρήση τους και υπάρχουν για διάφορες επιχειρήσεις (πολεμικές, διάσωσης, επιτήρησης, κ.α.).

Τα μεγέθη τους κυμαίνονται από 4.000 έως 9.000 μέτρα.

Έχουν ολιγάριθμο, μόνιμο, πλήρωμα που κυμαίνεται από 100.000 έως 250.000 άτομα διότι επανδρώνονται, κατά περίσταση από οντότητες του σκάφους μέσα στο οποίο βρίσκονται.

Εμπεριέχουν ομαδικά, ατομικά και σκάφη διαφόρων χρήσεων.

Ομαδικά:

Χρησιμοποιούνται για διάφορες επιχειρήσεις που απαιτούν μεγάλες ομάδες οντοτήτων.

Τα μεγέθη τους είναι από 1.500 έως 2.500 μέτρα.

Η χρήση τους μπορεί να είναι από επιστημονικές έως πολεμικές αποστολές και, για την περίπτωση που θα χρειαστεί κάποιες οντότητες να μετακινηθούν τμηματικά, διαθέτουν  ατομικά σκάφη.

Επίσης εκτελούν περιπολίες όπου υπάρχει ανάγκη γι’ αυτό.

Έχουν μόνιμο πλήρωμα 100 έως 200 ατόμων για τις βασικές τους λειτουργίες .

Επανδρώνονται κατά περίσταση από πλήρωμα του υποθυγατρικού.

Ατομικά:

Πρόκειται για σκάφη μετακίνησης ατόμων ή μικρών ομάδων για διάφορες επιχειρήσεις ή εργασίες.

Έχουν 5 έως 8 άτομα μόνιμο πλήρωμα και δυνατότητα μεταφοράς 20.

Είναι τα σκάφη που, κατά κανόνα, προσεδαφίζονται σε πλανήτες για διάφορους λόγους.

Επίσης υπάρχουν και σκάφη άλλων δραστηριοτήτων και χρήσεων:

Καταδρομικά:

Καθαρά μαχητικά τα οποία παίρνουν μέρος στην τελική φάση κάθε μάχης, στην άμεση εμπλοκή.

Διαφόρων σχημάτων με διαστάσεις μερικών μέτρων, πολύ ευέλικτα, ταχύτατα με δυνατότητες άμεσων ελιγμών.

Μονοθέσια και διθέσια, διαστάσεων έως 50 μέτρα.

Δολιοφθορικά:

Είναι σκάφη που συνοδεύουν τα υποθυγατρικά στις μάχες και επεμβαίνουν μόνο αν κάτι δεν πηγαίνει καλά, κατά την διάρκειά τους. 

Έχουν τεράστιες δυνατότητες επέμβασης και αποκατάστασης της ροής της μάχης υπέρ μας και είναι ταχύτατα.

Επίσης συνοδεύουν διάφορα σκάφη σε επικίνδυνες αποστολές, όταν υπάρχει υπόνοια επίθεσης εναντίον τους.

Παράλληλα επιχειρούν και μόνα τους όταν η φύση της επιχείρησης (αμεσότητα, αιφνιδιασμός κλπ)το απαιτεί.

Έχουν διάφορα σχήματα και μόνιμο πλήρωμα γύρω στα 5 άτομα και δυνατότητα φιλοξενίας 20 ατόμων.

Σημ.  Όλα τα σκάφη κινούνται με καύσιμα που είναι κράμα από υλικά άγνωστα στον πλανήτη μας, μέσω ενός κεντρικού πυρήνα ο οποίος, από την λειτουργία του, αυτοτροφοδοτείται, καθιστώντας τα διαστήματα ανάγκης ανεφοδιασμού πολύ μεγάλα και μακρυνά μεταξύ τους.

Αυτές είναι οι κύριες κατηγορίες σκαφών που ίσως ενδιαφέρουν εμάς, απλά εγκυκλοπαιδικά.

 Δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες περί αυτών που να έχουν ενδιαφέρον για εμάς, τώρα….

Επομένως δεν υπάρχει και κάτι για να απαντήσει σε τυχόν ερωτήματα…

ΣΕΛΗΝΗ

Έχει, ήδη, αναφερθεί ότι το φεγγάρι μας είναι θυγατρικό ερπετικό σκάφος, τοποθετημένο σε τροχιά γύρω απ' τον πλανήτη μας, το οποίο ήρθε λίγο πριν την έναρξη του μεγάλου πολέμου, μεταξύ των δυνάμεων Διός - Κρόνου, πριν από 26.000 χρόνια, περίπου με το μητρικό σκάφος που σήμερα ονομάζουμε πλανήτη ΟΥΡΑΝΌ.

Ο ρόλος του ήταν η εποπτεία της Γης, ο επηρεασμός των ανθρώπινων ακτύνων και η συσσώρευση ενέργειας την οποίαν αντλούσαν από την ανθρωπότητα του πλανήτη και, βεβαίως, η βοήθεια στις δυνάμεις του Κρόνου στον πόλεμο που αναφέρεται πιο πάνω.

Τοποθετήθηκε σε απόσταση που βόλευε τον εχθρό, άσχετα αν ήταν συμβατή για έναν φυσικό δορυφόρο, όπως μας την παρουσιάζουν, ακόμη και σήμερα. Οι διάφορες μαθηματικές μετρήσεις σε σχέση με την μάζα της, τον όγκο της, την πυκνότητά της με την απόσταση απ την Γη, ευκολότερα αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει παρά την ύπαρξή της.

Κατά την διάρκεια της πανσελήνου όλα τα κάτοπτρα άντλησης ενέργειας ήταν ενεργά και την ενέργεια που απορροφούσαν, από τις ακτύνες και από τον πλανήτη, την αποθήκευαν σε τεράστιους συσσωρευτές, για να είναι έτοιμοι να τροφοδοτήσουν όποια κέντρα επιρροής (που έχουμε περιγράψει σε προηγούμενες αναρτήσεις) θα χρειάζονταν στην Γη προκειμένου να πετύχουν τους, κατά καιρούς, σκοπούς τους.

Επίσης είχαν την δυνατότητα πρόκλησης διαφόρων γεγονότων, επί της Γης, όπως ατυχήματα ακτύνων, γεωφυσικές αναταραχές, επηρεασμό του καιρού κ. α. μεγαλύτερης έντασης απ' αυτήν που μπορούσαν να πετύχουν τα Γήινα κέντρα τους.

Στην αθέατη πλευρά της σελήνης υπάρχουν τρεις μεγάλες πόλεις οι οποίες κατοικούνται από ερπετά και λίγους προδότες, που αποτελούν το πλήρωμά της (1.450.000 σύνολο).

Σ' αυτές τις πόλεις κατοικούν τα ανώτατα μέλη του πληρώματος και το βοηθητικό τους προσωπικό. Το υπόλοιπο πλήρωμα κατοικεί εντός του σκάφους.

Σ' αυτήν την πλευρά βρίσκονται και οι κύριες πύλες προς το εσωτερικό του σκάφους, με κεντρική αυτήν που βρίσκεται στην μεσαία πόλη που είναι και η μεγαλύτερη, σε έκταση και πληθυσμό.

Από το 2006, η σελήνη, είναι εγκλωβισμένη, όπως ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, λόγω του αποκλεισμού του και επί,σχεδόν, δύο χρόνια είναι εντελώς ακίνδυνη για την Γη και τους κατοίκους της. Έχουν απενεργοποιηθεί και κλειδωθεί όλα τα συστήματα που είχαν σχέση με την άντληση ενέργειας από τον πλανήτη μας και από τις ακτύνες.

Επιτηρείται και από δυνάμεις του Αλέξανδρου Ζηνός και από γήινες ακτύνες, τέλεια εκπαιδευμένες για τον σκοπό αυτό αλλά και κατάλληλα "διαμορφωμένες", με τεχνητά μέσα.

Οι ακτύνες έχουν την ευθύνη φύλαξης των προσβάσεων στο εσωτερικό της σελήνης από τις πύλες εισόδου - εξόδου οι οποίες βρίσκονται στην θεατή, προς την Γη, πλευρά της καθώς και την επιβολή της απαγόρευσης κάθε κίνησης σ' αυτήν την περιοχή και αριθμούν 18.000 άτομα, Ρώσσους και Αμερικανούς...

Στην αθέατη πλευρά γίνονται συχνά επιθεωρήσεις από εντεταλμένες οντότητες καθώς και από ειδικά κλιμάκια για παν ενδεχόμενο. Ελέγχεται η κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα αποκλεισμένα, γι' αυτούς, διαμερίσματα του σκάφους, αν έχει γίνει, με οποιονδήποτε τρόπο προσπάθεια παραβίασης και αν τηρούνται οι κανόνες λειτουργίας που έχουμε θέσει εμείς.

Τώρα μπορεί κάποιος να κοιτάζει την πανσέληνο, όπως μας είχαν μάθει τόσον καιρό, χωρίς να κινδυνεύει το μυαλό του ή το σώμα του και χωρίς να συμβαίνουν διάφορα ατυχήματα.

Ας πούμε λίγα για την δραστηριότητα στον πλανήτη μας, αφού έχουμε φτάσει στο "σήμερα"

Όπως έχουμε, ήδη, αναφέρει όλη η προσοχή είναι στραμμένη στην Γη μας επειδή είναι ο τελευταίος πλανήτης υπό επαναφορά στην συμπαντική κανονικότητα.

Αν και ο Αλέξανδρος Ζεύς, ανάμεσα στα άλλα που έκανε, ήταν και η μη αναστρέψιμη καταστροφή των κυριότερων κέντρων επηρεασμού των ερπετών επί της ανθρωπότητας, έμειναν πολλά και δημιουργήθηκαν ακόμη περισσότερα, έκτοτε και μέχρι το 2006.

Αυτά τα κέντρα έχουν διάφορες εφαρμογές πάνω στις ανθρώπινες ακτύνες με κυριότερες την δημιουργία ασθενειών και ελέγχου του μυαλού.

Επίσης, ελέγχουν τις γεωφυσικές και κλιματικές συνθήκες. Έχουν την δυνατότητα να κάνουν το νου μας να παίρνει αποφάσεις ή να κάνει σκέψεις που νομίζει ότι είναι δικές του και, κατά συνέπεια, να τις εκτελεί, να δημιουργούν σεισμούς, επιλεκτικά και να διαμορφώνουν τον καιρό ακόμη και σε τοπικό επίπεδο.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν, κατά βούληση, όποιο κλίμα θέλουν στον πλανήτη, σε κοινωνικοπολιτικό αλλά και γεωφυσικό επίπεδο.

Καθορίζουν τις μαζικές αντιδράσεις ή μη, των περισσοτέρων ακτύνων αναλόγως της επιθυμητής διαμόρφωσης, γι' αυτούς, πολιτικού κλίματος, εκτονώνουν το αίσθημα αδικίας όταν αυτό κυριαρχεί, εκτονώνοντάς το με διάφορες εκδηλώσεις του κόσμου, όπως διαδηλώσεις ή μαζέματα τα οποία δεν οδηγούν πουθενά τελικά και γενικά, με πολλούς τρόπους συνεχίζουν να κάνουν την δουλειά τους, στην ουσία, ερήμην των λαών...

Αυτά τα κέντρα είναι, σχεδόν, καθημερινός στόχος των δυνάμεων της υγιούς ανθρωπότητας, πλέον.

Καταστρέφονται ή εξουδετερώνονται με γοργούς ρυθμούς, καθιστώντας τους όλο και περισσότερο ανήμπορους και αδύναμους.

Φυσικά, θέλει, ακόμη, πολύ δουλειά για να είναι εντελώς ακίνδυνα. Όμως, ήδη, έχουν χάσει την δυνατότητα άμεσου εγκεφαλικού επηρεασμού των ανθρώπινων ακτύνων, της δημιουργίας νοσημάτων, της ατομικής κατακεραύνωσης και σε μεγάλο βαθμό της δημιουργίας σοβαρών ατυχημάτων.

Επίσης έχουν αποδυναμωθεί σχεδόν τελείως στην πρόκληση γεωφυσικών φαινομένων ευρείας κλίμακας.

Αυτή η διαδικασία, από τις οντότητές μας, είναι σε εξέλιξη με συνεχείς άσχημες και αποτρεπτικές συνέπειες γι' αυτούς...

Αυτές οι επεμβάσεις άλλες φορές φαίνονται στο φυσικό πεδίο ως σεισμοί άλλες ως πυρκαγιές και άλλες καλύπτονται με διάφορους τρόπους, από τους δικούς μας, για να καλυφθεί το πραγματικό γεγονός, μέχρι να έρθει ο καιρός να αποκαλυφθούν, όταν και οι ακτύνες θα είναι έτοιμες για μια τέτοια αποκάλυψη.

Αυτά τα κέντρα, όπως έχουμε πει νωρίτερα, είναι διάσπαρτα σε ολόκληρον τον πλανήτη, κυρίως σε απομονωμένες περιοχές, για εύλογους λόγους, όπως ακατοίκητα νησάκια στη μέση των ωκεανών, περιοχές απομακρυσμένες από πυκνοκατοικημένα μέρη και γενικά περιοχές που δεν έχουν επισκεψιμότητα.

Όμως υπάρχουν αναμεταδότες αυτών των κέντρων ακόμη και κάτω από την μύτη μας χωρίς να μας προκαλούν την περιέργεια και χωρίς να ξεχωρίζουν, όπως διάφορες πινακίδες και ταμπέλες, μικρά κτήρια, κεραίες κ. α.

Αυτά τα μέσα δεν αναμεταδίδουν, μόνο, τους ενεργειακούς επηρεασμούς των κέντρων αλλά δημιουργούν και διάφορους ήχους χαμηλών συχνοτήτων, για να τους ενισχύσουν...

Σε μικρό χρονικό διάστημα, όμως και αυτά θα είναι παρελθόν όπως και οι περισσότερες δυνατότητές τους...

Διαστάσεις

Αυτή η ανάρτηση μπαίνει εμβόλιμα για να ξεκαθαρίσει το θέμα των διαφόρων υπαρξιακών διαστάσεων ή υπαρξιακών επιπέδων, επειδή υπάρχει μια μεγάλη σύγχυση επί του θέματος. 

Επιγραμματικά:

Η κατώτατη διάσταση ύπαρξης ολοκληρωμένων οντοτήτων είναι η 5η. Οι επόμενες είναι η 7η, η 9η, η 11η κλπ. και κανείς δεν γνωρίζει το σύνολό τους...

Όταν μια οντότητα πληροί τις προϋποθέσεις ανόδου σε επόμενη διάσταση, έχει δηλαδή ολοκληρώσει ενεργειακά, πνευματικά και πρακτικά,  την παρουσία της στο συγκεκριμένο επίπεδο και με την προϋπόθεση ότι επιθυμεί την άνοδό της, την Θέωση, υπόκειται σε μια διαδικασία, στο πέρας της οποίας την περιμένει η είσοδός της στην επόμενη.

Αυτό είναι το στάδιο που έχει επικρατήσει ως 4η ή 6η ή 8η διάσταση. 

Είναι ένα πεδίο στο οποίο εισέρχονται αυτές οι οντότητες και παραμένουν, για όσο χρειαστεί, μέχρι να ετοιμαστούν για την άνοδό τους. Όσο βρίσκονται εκεί δεν συμμετέχουν κάπου, δεν ασχολούνται με δραστηριότητες και κανείς δεν γνωρίζει λεπτομέρειες γι' αυτήν την διαδικασία, διότι όταν περάσουν στην επόμενη δεν μπορούν, νομοτελειακά, να ενημερώσουν. 
Αυτό αφορά σε όλες τις διαστάσεις.

Οι ανώτερες διαστάσεις γνωρίζουν τα των κατωτέρων, αλλά, σχεδόν, τίποτε των ανωτέρων. 

Μία απ' τις προϋποθέσεις ανόδου, για όποιες οντότητες που την επιθυμούν, είναι και οι ενσαρκώσεις ακτύων στα πεδία ενσαρκώσεων. Οι οντότητες που δεν επιθυμούν άνοδο δεν στέλνουν ενσαρκώσεις. 

Έτσι έχουμε προκύψει εμείς....

Εκείνο που είναι γνωστό είναι ότι και η 7η διάσταση στέλνει ακτύες σε δικά της πεδία ενσαρκώσεως και ίσως αυτό να συμβαίνει και πιο πάνω. Ίσως δηλ. να στέλνουν και άλλες διαστάσεις ή αν όχι, κάτι αντίστοιχο που απαιτούν οι δικές τους προϋποθέσεις ανόδου.

Και επειδή εμάς μας ενδιαφέρει η 5η, περιοριζόμαστε στα δικά της.

Εκεί εμφανίζονται για πρώτη φορά οι ολοκληρωμένες  οντότητες με μια  καθορισμένη διαδικασία αναπαραγωγής  κατάλληλα προσαρμοσμένης, βέβαια, στο επίπεδο εκείνο. 

Η αρσενική και η θηλυκή ενέργεια, πάντοτε, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά  μιας τέτοιας διαδικασίας λόγω του ότι οι οντότητες αλλά και οι ακτύες, τις χρειάζονται  για να είναι πλήρης η ύπαρξή τους. 

Από εκεί αρχίζει η αέναη ύπαρξή τους, ο ρόλος τους και η συμμετοχή τους στην δημιουργία και για τον λόγο αυτόν, είναι η πολυπληθέστερη διάσταση. 
Οι οντότητες που συμμετείχαν στην έλευση μιας άλλης οντότητας, έχουν επίγνωση της θέσης τους αλλά και της θέσης της νέας οντότητας η οποία υπόκειται σε ενός τύπου εκπαίδευση όσον αφορά στην πρακτική εφαρμογή όσων πρέπει να κάνει, διότι όλα τα υπόλοιπα τα φέρει στην επίφυσή της. 

Γνωρίζει το νομοτελειακό της καθήκον και στην ίδια επαφίενται οι τρόποι και οι μέθοδοι που θα χρησιμοποιήσει για να επιτύχει ως ύπαρξη. 

Είναι απόλυτα αφοσιωμένη στην Δημιουργία και στις ανάγκες της, διέπεται από τα ανθρώπινα συναισθήματα, σέβεται απόλυτα τις νομοτέλειες της αγάπης προς τους ομοειδείς, της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης, της αλληλεγγύης  και εμφορείται από όλα τα αγνά συναισθήματα που κάνουν την ανθρωπότητα ανώτατο συμπαντικό είδος... 

Μία παρένθεση, λόγω επικαιρότητας, με λίγα απαραίτητα για τον ιό της μόδας…

Για τον κορονοϊό έχουν γραφτεί και έχουμε διαβάσει πάρα πολλά. Κάποια πλησιάζουν την πραγματικότητα και κάποια άλλα απέχουν πολύ και εκφράζουν ευσεβείς πόθους των συντακτών τους. Δεν θα μπω σε επαναλήψεις των ΜΜΕ ούτε σε αναπαραγωγή όσων κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.

Λίγα όμως που πρέπει να ειπωθούν:

 Είναι παλαιός ιός, κατασκευασμένος από υλικά, κυρίως, εκτός Γης και προϊόν εξωγήινης τεχνολογίας  με στόχο να χρησιμοποιηθεί ενάντια στις ανθρώπινες ενσαρκώσεις του πλανήτη και να εντείνει διάφορα υπαρκτά προβλήματα υγείας που τυχόν θα έχουν.

Όπως έχω, ήδη, πει επέλεξαν τον συγκεκριμένο ιό λόγω του ότι δεν μπορούσαν να βγάλουν κάτι σοβαρότερο στην επιφάνεια. Η ενεργειακή πενία δεν τους το επέτρεπε. Έτσι έστησαν καλά την φήμη και την κατέστησαν πιο επικίνδυνη απ’ τον ίδιο τον ιό. 

Το αποτέλεσμα που περίμεναν ήταν να δημιουργήσουν μια «πανδημία» φημών, να τρομοκρατήσουν τον κόσμο με στόχο να παράγει συναισθήματα χαμηλών κραδασμών, να χρεώνουν στον ιό κάθε δυνατό θάνατο, να τον βάλουν σε ένα φαύλο κύκλο τρομοκράτησης και ανασφάλειας προκειμένου να γίνει πιο ευάλωτος και να αντλήσουν απ’ αυτόν όση περισσότερη ενέργεια μπορούσαν, μέσω των κέντρων που το επιτυγχάνουν αυτό. 

Παράλληλα, έστρεφαν τον έναν εναντίον του άλλου δημιουργώντας προστριβές και παραγωγή θυμού, που είναι το πλέον εξαντλητικό συναίσθημα για τους αληθινούς ανθρώπους…

Όλοι έχετε προσέξει ότι στόχος ήταν η απομόνωση του ατόμου, το κλείσιμο στον έντρομο εαυτό του, που σε συνδυασμό με την έλλειψη επαφής, θα τον έκανε εύκολη βορά στις επιδιώξεις τους.

Η σκέψη ότι δεν μπορεί να είναι ψέμματα  με τόσα παγκόσμια μέτρα, πίστευαν ότι θα υπερισχύσει κάθε αμφιβολίας και αμφισβήτησης και θα λειτουργήσει το… «μπας και;».

Ο φόβος φυλάει τα έρμα… και οι αντιφάσεις στην ενημέρωσή μας πάνε περίπατο. 

Πανδημία που σκοτώνει ένα μικρό ποσοστό προσβεβλημένων δεν είναι πανδημία.

 Έχουν γίνει  γνωστές πανδημίες, όπως η πανώλη του 1348 που αφάνισε το 50% με 60% του πληθυσμού της Ευρώπης και που από εκεί προήλθε ο όρος «καραντίνα», λόγω του ότι για σαράντα ημέρες έδεσαν όλα τα πλοία.  

Και πολλές άλλες βέβαια.

 Επίσης για καμμία επιδημία δεν γίνεται λόγος, από επίσημες πηγές, όπως η κυβέρνηση που νομοθέτησε τις κυρώσεις ανυπακοής σε μέτρα για την δημόσια υγεία, πριν (!!!) την εμφάνιση του ιού.  

Το άκρον άωτον της… προνοητικότητας.

 Όλ’ αυτά είναι γνωστά από την επικαιρότητα, όμως εκείνο που δεν είναι, ευρέως, γνωστόν είναι το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι όλο αυτό θα στρεφόταν εναντίον τους.

Ο ιός μεταλλάχτηκε άνωθεν (εξ’ ου και αναφέρεται ως ΝΕΟΣ κορονοϊός) και είναι, πλέον, επικίνδυνος για ερπετικές ενσαρκώσεις χαμηλού επιπέδου συνειδητότητας και ενεργοποίησης.  Αδαείς, ως επί το πλείστον, τρομοκρατημένες ενσαρκώσεις.

Επηρεάζει τους νευρώνες ώστε να μην υπάρχει συνεργασία μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος. Με ό,τι προϋποθέτει αυτό...

Για τους υπόλοιπους έρχονται… άλλα…

Κλείνει η παρένθεση…

Πώς θ' αντιδρούσατε αν διαπιστώνατε ότι κάτι στο οποίο έχετε απόλυτη κυριαρχία, σιγά-σιγά, έχει αρχίσει και χάνεται για εσάς; Ότι χάνετε τον έλεγχό του;
 Ότι όλα τα δεδομένα για εσάς αλλάζουν, ανεπιστρεπτί και νοιώθετε ότι χάνετε όλα αυτά που σας καθιστούν κυρίαρχους;

Τι  αντιδράσεις θα περιμένατε από το "αντίπαλο στρατόπεδο";

Αυτά και όχι μόνο, θα μας απασχολήσουν στο εγγύς μέλλον.

Υπάρχουν, άραγε, αλήθειες που, για διάφορους λόγους, φαντάζουν ως ψέμματα;
Υπάρχει και κάτι άλλο απ' αυτό που βλέπουμε ή αντιλαμβανόμαστε; Υπάρχουν πράγματα που μας κρύβουν ή τα έχουν αλλοιώσει για να μην βγαίνει κάποια πραγματικότητα στην επιφάνεια προκειμένου να γίνει κοινή γνώση;

Υπάρχουν πράγματα που ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ να γνωρίζουμε;

Υπάρχουν αλήθειες που ΑΝ γνωρίζαμε όλα θα ήταν διαφορετικά;

Για να δούμε... ποιά είναι η άποψή σας;